Wat? Lowlands
Datum: 22-08-2010
Wie? Zie onder
Zondag en opruimdag. De tent werd snel opgeborgen, want Serj Tankian en het Metropool Orkest stonden al klaar in de Alpha. De zanger van System of a Down bracht een aantal duidelijk politieke statements zoals we ook gewend zijn van de band. De toevoeging van het Metropool Orkest maakte er wel iets speciaals van. Mooi om gezien te hebben.
Daarna was het tijd voor Moss. Het geluid in de Grolsch was niet geweldig en ik heb meteen het nadeel van Moss ontdekt. De single I Apologise is zo prachtig ongeloofelijk mooi, dat de rest van de nummers gelijk een stuk minder zijn.
Na Moss nog van een afstand een stuk meegekregen van Yeasayer. Niet geweldig, niet vervelend. Daarna was het tijd voor het optreden van Wallis Bird, in de Lima. Vlak na de eerste regendruppels werd het daar nog best gezellig. En eigenlijk waren het best leuke nummers ook. Leukste verrassing van het weekend, samen met Groove Armada.
Na Wallis Bird richting de Charlie gegaan voor Against Me!. Als echt punk-liefhebbers snel gaan schuilen in de Alpha tijdens de regen. Met Placebo zou de zondag gaan eindigen en was het tijd om naar huis te gaan. Placebo speelde prima, gooide er nog een Nirvana-cover in en speelde een hoop nieuwe nummers. Of dat op een festival nou leuk is of niet weet ik nog niet eigenlijk.
Op de ‘verzamelplek’ na Placebo nog een stukje gehoord van Sleepy Sun, die bezig waren in de Charlie. En dat klonk stiekem nog best wel leuk. Tijdens het teruglopen wilde ik nog even in de Grolsch kijken bij Massive Attack. Die hadden ze beter in de Alpha kunnen zetten, want daar was het drukker dan bij Placebo. Daar aangekomen speelden ze direct ‘Teardrop’ , waarvoor hartelijk dank.
Nog even wat gegeten en gedronken voor de terugreis en geconstateerd dat Deadmau5 nog/weer in leven is en een volle Bravo trok en daarna was het mooi geweest voor dit weekend.
Top 3:
1. Placebo
2. Serj Tankian & Metropool Orkest
3. Wallis Bird
Weekend top 3:
1. Mumford&Sons
2. Snow Patrol
3. Balthazar
Lowlands 2010 werd mede mogelijk gemaakt door Susan, Sanne, Sander, Marieke, Maartje, Linda, Kees, Jop, Iwan, Daisy, Cilla en Adrianne.
Wat? Lowlands
Datum: 21-08-2010
Wie? Zie onder
Zaterdag! Qua must-sees leek dit de rustigste dag te worden. In elk geval was het met het wakker worden wederom kortebroekenweer...
De zaterdag begon al voor de middag bij de India. Tim Knol bracht de dag veel goeds. Leuke nummers, goede stem en ontzettend druk bij de India. Na Tim Knol dan toch voor het eerst naar de Alpha. Lowlands Zingt. Tsja, zolang er niet een ontzettend goede act gepland staat, moet je hier eigenlijk bij zijn. De poging om ook Alicia Keys te zingen werd door de redelijk volle Alpha-tent behoorlijk weggehoond / weggefloten.
Na Lowlands Zingt was het weer tijd voor echte muziek. Burning Spear stond op het programma, maar dit werd uiteindelijk gevolgd vanuit de Thee Tuin in plaats van de Grolsch. Halverwege vertrokken naar de Alpha voor Mumford&Sons. De cd vind ik prachtig, maar ik was bang dat het allemaal een beetje te veel gehyped was de laatste weken (maanden!). Een uitverkochte HMH, in de grootste tent op Lowlands. Ze begonnen duidelijk op -1, zonder daar zelf al te veel aan te kunnen doen.
Echter, de band bleek daar behoorlijk schijt aan te hebben. Beste optreden van Lowlands, eerste echte kippenvelmomenten en wat een festivalband. Zelf stonden de heren te stralen dat het een lieve lust was en de mensen bij de Alpha inclusief linker- en rechterheuvel straalden mee.
Daarna was het tijd voor het minste optreden van de dag. Bij de India klonk het gekir van Marina and the Diamonds. Tsja, je moet ergens zitten om te eten en het was te warm om weg te gaan, maar heel vrolijk werd ik er niet van. Na het eten snel door naar de Bravo om nog een stukje mee te krijgen van Von Rosentahl De La Vegaz. De beste man mixt klassieke muziek. En eigenlijk was dat onzettend gaaf om te horen, in afwachting van de volgende act. Die waren nog een stuk leuker: Bloody Beetroots Deathcrew 77.
Eigenlijk leren kennen door Roland en nu maar gewoon gaan kijken en luisteren. Prima feestje in de Bravo! Om vervolgens de tijd vol te maken voor Snow Patrol naar de X-ray gegaan voor Shameboy. De Belgen maakten er een aardig feestje van. Minder mijn ding van Bloody Beetroots, maar toch oke.
Snow Patrol mocht de dag afsluiten in de Alpha en dat lukte ze prima. Minpuntje is nog steeds de verpeste versie van Chasing Cars, maar niks aan te doen. Een nieuw nummer, wederom een nummer (Set Fire To The Third Bar) met Stevie Ann en een verkorte versie van de setlist / show in de HMH. Prima, niks mis mee.
Voor het slapen gaan nog Lowlands Rave bezocht, maar dat viel toch wat tegen in de India. Op naar de zondag dus.
Top 3:
1. Mumford&Sons
2. Snow Patrol
3. Bloody Beetroots
Wat? Lowlands
Datum: 19 en 20-08-2010
Wie? Zie onder
Lowlands, dag 0 en dag 1. Aangekomen op donderdag beloofde het ineens (redelijk onverwacht) toch een lekker weekend te gaan worden. Dag extra lange broek, dag trui, hallo zonnebrand!
Na de Converse Fast Lane (prima idee!) een uurtje of 2 gewacht tot camping 5 openging. Daarna was het vooral wachten, wachten op de eerste Lowlands dag. Maar eigenlijk is het eerste mooie moment dan al geweest: het er zijn. Binnenkomen en weten dat je 3 tot 4 dagen in een andere wereld rondloopt. Uiteindelijk denk ik dat ik dit weekend het meest uiteenlopende programma heb gezien in jaren. Hierbij een overzicht in 3 delen.
De vrijdag dus. Meestal kabbelt die een beetje voorbij, maar dit jaar was het keuzes maken.
Voor mij begon de vrijdag in de Juliet, met een theaterstuk van Jakop Ahlbom en livemuziek van Alamo Race Track. ‘Innenraum’ heet het stuk, over het onderbewuste en de fantasieen en nachtmerries van mensen. Met een aantal ontzettend lenige spelers, leuk opgezette decorwisselingen en natuurlijk Alamo Race Track, live op het podium. Aan het eind mochten de heren nog figureren in het stuk. Al met al de 1,5 uur in de veel te warme Juliet meer dan waard.
Tijdens de zachte stukken nog de single gehoord van Band of Skulls, maar daar verder weinig aan gemist heb ik begrepen. Daarna was het tijd voor Selah Sue. Liggend bij de India in de zon kon het niet echt indruk maken. Daardoor ook nog Frightened Rabbit gemist, maar ach. Liggen was belangrijker op deze eerste warme dag.
Tijdens het eten het geschreeuw van FM Belfast gehoord. En ik vond de naam nog wel zo leuk, maar snel weg dus. Na een klein stukje OK Go was het tijd om de Bravo op te zoeken voor Fat Freddy’s Drop. Gezien de temperatuur was dit de juiste keuze. Wel op tijd vertrokken om weer bij de India aan te komen voor een van de leukste bands van het weekend: Balthazar. De jonge belgen speelden goed, zuiver en zijn zeker aan te raden!
De India en Bravo behoren tot mijn favorieten en voorlopig ging het ‘ontloop-de-Alpha’ ook goed. Terug naar de Bravo dus, voor AIR. De Franse band was oke, maar na een minuut of 20 ben ik teruggegaan richting de India voor Skindred. Uiteindelijk weet ik nu nog steeds niet wat ik daarvan moet vinden. Een rockband met een reggae-zanger. Een soort Intwine, maar toch weer helemaal niet. Op een of andere manier klopte het niet, maar was het toch aanstekelijk gezellig.
Daarna was het tijd voor misschien wel de meest verrassende band van de dag: Groove Armada in de Bravo. Ik had er wat anders van verwacht en had zeker niet gedacht dat ik dit tot het einde vol zou houden, maar dat was erg goed te doen. Pluspunten dus.
Zo kwam dag 1 redelijk op tijd tot een eind. Tijd om te slapen. Op naar zaterdag.
Top 3:
1. Balthazar
2. Jakop Ahlbom / Alamo Race Track
3. Groove Armada
Wie? Muse
Waar? Goffertpark, Nijmegen
Wanneer? 19-06-2010
Voorprogramma? Ghinzu (niet gezien), Editors
Een avond Muse, graag. Editors in het voorprogramma, graag! Ghinzu helaas gemist, maar op tijd aangekomen om Editors te zien. Was inmiddels weer een tijd geleden, maar deze drie kwartier was weer erg fijn. De heren kwamen tot de volgende nummers:
Bricks And Mortar
Bones
An End Has A Start
Smokers Outside The Hospital Doors
Eat Raw Meat = Blood Drool
Bullets
Munich
The Racing Rats
Papillon
Maar dan de hoofdact van vanavond. Er was wederom (je zou het bijna gewoon gaan vinden) ontzettend veel aandacht besteed aan het podium, inclusief schermen, licht, etcetera (zoekt u zelf even op youtube). Als iets niet goed is meld ik het, maar als iets wel goed is ook. En eigenlijk kan ik maar 1 ding zeggen:
Beste Live Band Ter Wereld.
Met hoofdletters inderdaad. Nadat rond kwart voor 9 de sirene klonk, kwamen mensen met bivakmutsen, spandoeken en protestteksten het podium op, ondersteund door een man met een fakkel. De Opstand van Muse is begonnen.
Uprising was het eerste nummer en het werd in de loop van de avond wel duidelijk dat de rustige nummers dit keer niet op het programma stonden (een uitzondering daargelaten). Hoe donkerder het werd, hoe mooier ook de lichtshow tot zijn recht kwam. Het is dat het zo koud is, maar eigenlijk moeten zulke concerten in december worden gehouden. Of om 23.00u beginnen...
De intro van House of the Rising Sun was genoeg om het hele veld het eerste couplet te laten zingen en daarna was het weer de beurt aan Matt en consorten. Twee uur en een kwartier later was de volgende setlist afgewerkt:
Uprising
Supermassive Black Hole
New Born (Head Up Jam)
Map of the Problematique
MK Ultra
Bliss
Guiding Light
Interlude
Hysteria (Back In Black outro)
Nishe
United States Of Eurasia
Feeling Good (Leslie Bricusse & Anthony Newley cover)
MK Jam
Undisclosed Desires
Resistance
Starlight
Time Is Running Out (House of The Rising Sun Intro)
Unnatural Selection
--
Citizen Erased
Stockholm Syndrome
--
Take A Bow
Plug In Baby
Knights of Cydonia (Man With A Harmonica Intro)
Niks op aan te merken dus. Natuurlijk, er zijn altijd wensen (Butterflies & Hurricanes bijvoorbeeld), maar meer van zulke avonden graag.
Wie? Snow Patrol
Waar? HMH, Amsterdam
Wanneer? 01-06-2010
Voorprogramma? Foals
Snow Patrol. Er is niet echt een vinger op te leggen, maar wanneer Snow Patrol een optreden geeft gebeurt er iets. Zo ook in de HMH. Vanaf de opener Open Your Eyes waren de mensen enthousiast en was er weinig aanzet van Gary nodig om mensen te laten klappen, zingen, of wat dan ook.
De band zelf klonk goed (tot de encore) en de setlist was gevarieerd en goed. Tijdens ‘The Finish Line’ zagen de meezwaaiende mobiele telefoons en camera’s er vanaf het balkon erg leuk uit.
Gisteren mocht Laura Jansen het podium betreden tijdens Set Fire To The Third Bar, vandaag was het (net als in 2009) de beurt aan Stevie Ann. Klonk prima en de tekst was stukken beter dan vorig jaar.
Enige smetje op het optreden was de toegift. Of er iets mis was met het geluid van een van de gitaren, of dat het geluid gewoon te hard stond (de optie dat ik echt te oud word laat ik even buiten beschouwing) weet ik niet, maar vanaf het derde deel van The Lightning Strike tot en met de laatste noten van You’re All I Have was het niet om aan te horen. Jammer, maar desalniettemin een prima avond.
Setlist:
Open Your Eyes
Take Back The City
Chocolate
Hands Open
Crack The Shutters
The Golden Floor
The Finish Line
If There’s a Rocket Tie Me To It
Make This Go On Forever
Shut Your Eyes
Run
Set The Fire To The Third Bar (met Stevie Ann)
Just Say Yes
Chasing Cars
--
The Lightning Strike
You’re All I Have
Wie? A Fine Frenzy
Waar? Paradiso, Amsterdam (kleine zaal)
Wanneer? 13-05-2010
Voorprogramma? -
Het bekendste liedje was uiteraard ‘Almost Lover’. Met als intro een treurig verhaaltje over het feit dat ze in de steek was gelaten door een (nu dus) ex. En de opmerking achter ons was niet onterecht.
Met haar engelengezicht en lange rode haar is Alison Tudol een prettige verschijning. De rest van het podium werd, helaas, gevuld met nogal veel mensen. Een gitarist, een drummer, een toetsenist en een basgitarist. Zoveel geluiden had ik op de cd niet gehoord, maar ze knalden je allemaal tegemoet in deze kleine zaal met het grote geluid.
Hard stond het, erg hard en zeker bij de schelle (niet valse!) uithalen van de zangeres was het een goede test voor menig trommelvlies. Aan de andere kant: toen bij een rustige liedje met enkel begeleiding op gitaar de klanken van de Black Rebel Motorcycle Club uit de Grote Zaal klonken, was dat nou ook niet bepaald ideaal.
Het optreden dan. A Fine Frenzy heeft iets Amerikaans over zich en dat bedoel ik niet positief. Het bedanken van het publiek en de glimlach leken nogal nep. Dat deed overigens niks af aan de prachtige rustige liedjes en haar mooie stem afgewisseld met de vlottere nummers. Zo werd het uiteindelijk toch een geslaagde avond.
Want ja, wie zegt er nou iets slechts over A Fine Frenzy?
Wie? K’s Choice
Waar? Vredenburg Leidsche Rijn, Utrecht
Wanneer? 27-04-2010
Voorprogramma? Customs
Het was een lange tijd geleden dat ze echt samen optraden als K’s Choice. De laatste keer dat ik ze samen zag, ook in Vredenburg (bijna 2 jaar geleden), was er even een glimp op te vangen van broer en zus Bettens. Sarah stond daar, met de band van Gert (Woodface) in het voorprogramma en aan het einde van de show volgden nog 2 nummers samen.
Vervolgens werd er al hier en daar gemompeld dat er in 2010 wel eens een reunie zou kunnen komen, compleet met nieuwe nummers en optreden. Na deze dinsdag in april kan ik u zeggen: het was het wachten meer dan waard.
De nieuwe cd klinkt prima en ik moet eerlijk bekennen dat de rustige nummer me meer doen dan de wat hardere. Vanavond kwam er een flink aantal nummers voorbij van de nieuwe cd, maar werden uiteraard ook de oude niet vergeten.
Zo kwam K’s Choice tot de volgende setlist:
Hide
Perfect
Believe
Echo Mountain
Another Year
When I Lay Beside You
Come Live The Life
Come Over Here
16
Butterflies Instead
How Simple It Can Be
I Will Carry You
Not An Addict
Put It Out For Good
Killing Dragons
Cocoon Crash
If This Isn’t Right
If You’re Not Scared
--
Say A Prayer
Too Many Happy Faces
Everything For Free
--
God In My Bed
Uitschieters waren Believe (mijn persoonlijke favoriet allertijden), 16, Too Many Happy Faces en twee toppers: Killing Dragons van de nieuwe cd en het prachtig gezongen God In My Bed als afsluiter. K’s Choice is terug. En hoe.
Wie? Acda en De Munnik
Waar? Chassé Theater, Breda
Wanneer? 04-02-2010
Voorprogramma: -
Acda en De Munnik dus! Dit keer met alleen maar liedjes en geen cabaret, of het moeten de dingen die fout gingen zijn geweest. In elk geval geen ingestudeerd cabaret.
Allereerst de nummers van vanavond:
Eerste Helmersstraat
Dan leef ik toch nog een keer
Vondelpark vannacht
Heel veel lieve mensen
Over en uit
Ren Lenny ren
Hm Hm Ja ja
Sally
Stel dat we wel
Ze zegt steeds liefje
Eva
Lopen tot de zon komt
Ik blijf jou leven lang bij mij
(pauze)
Ik denk je hier bij mij
Alleen maar hier
Groeten uit Maaiveld
Ezra
Het is wat het is
Morgen is ze weg
Laat me slapen
Mooi liedje
Misschien nog wel het meest (bewerking van Paul McCartney’s Maybe I’m Amazed)
Kom nog even niet naar hier
Alles gaat voorbij
Ik wou dat je een vreemde was
Het regent zonnestralen
Als het vuur gedoofd is
--
Rode wijn (Bram Vermeulen cover)
Verkeerd verbonden
Als je bij me weggaat
Schoolplein
Een hoop nummers van de nieuwe cd dus (behalve de mooiste: als ze lacht, maar vooruit) en een hoop mooie oude nummers. Altijd fijn om te horen, als het aan mij ligt spelen ze album 1 tot en met de laatste van voor naar achter. Ik blijf wel zitten en luister aandachtig.
Hoogtepunten: het spelen van Rode Wijn (een prachtig nummer van Bram Vermeulen), het gerommel tijdens het begin van Eva (wat denk ik zo’n 9x opnieuw is ingezet), het weglopen van Thomas tijdens (volgens mij) Over en Uit omdat (zo bleek later) zijn vinger uit de kom was. En natuurlijk al die nummers die je al een tijd niet meer gehoord had, live dan in elk geval.
Dieptepunten: ik word nog steeds zo moe van mensen die mee gaan klappen en gaan staan en springen in een theater. Te erg. Maar ja, de heren stimuleerden het ook nog dus het was niet te voorkomen. Uiteindelijk begon het gelukkig pas bij ‘het regent...’. Overigens ben ik van mening dat je die altijd ná ‘Als het vuur...’ moet spelen.
Verder vind ik nog steeds dat JB en Dave goede muzikanten zijn en vast ook heel aardig, maar ik hoef ze er niet bij de hebben. Thomas, Paul en dan David op bas en soms een tweede (of derde) stem. Dat is het. En dan zijn de nummers op hun mooist, zoals ook vanavond bleek.
Wie? David Gray
Waar? Vredenburg LR, Utrecht
Wanneer? 03-02-2010
Voorprogramma: Phosphorecent (niet gezien, volgens Mirjam ook niks gemist)
Het eerst wat opviel bij aankomst was een spiegelgladde parkeerplaats. Wel gratis dit keer, maar ja, als ze geld vragen moeten ze het ook schoonmaken natuurlijk.
Na wat geschuifel van auto richting ingang bleek het voorprograma klaar te zijn en waren de voorste rijen stoelen vervangen door staanplaatsen. Een mooi plek linksbovenin met volop ruimte leek zowel Mirjam als mij een prima idee.
Omstreeks half 10 begon David Gray aan zijn setlist tijdens zijn eerste concert in Utrecht (aldus hemzelf). De beste man heeft een heel apart en ontzetten rustgevend stemgeluid en even leek het een prima idee om de ogen te sluiten en onderuit te zakken (zonder in slaap te vallen uiteraard!)
De setlist heb ik dit keer niet kunnen traceren, maar veel van mijn favoriete nummers (naast de wat bekendere songs) kwamen voorbij. Al met al dus een prima avond. Die werd ook nog grappig, toen David het niet voor elkaar kreeg zijn gitaar goed in orde te krijgen voor het spelen van The One I Love. Naast het verhaal over Rembrandt en het bezoek aan het museum in Amsterdam, leken mij op sommige momenten nog wat Nederlandse exportprodcuten van invloed, wat de avond alleen maar ten goede kwam. De nummers waren in elk geval prachtig.
Enige smetje dus: de parkeerplaats. Daarom besloten Mirjam en ik om (rond 22.50u) net voor de encore te vertrekken en zo winterse taferelen op de parkeerplaats te voorkomen.
Wie? Marike Jager
Wat? Magogo meets Marike
Waar? Concertzaal, Tilburg
Wanneer? 10-12-2009
Vergeet Acda en de Munnik en het Metropool Orkest. Vergeet Robbie Willams op de Electric Proms. De mensen die donderdag in Tilburg waren weten wel beter.
Voor de vaste lezers: u denkt natuurlijk “dit wordt weer zo’n overdreven positief stukje over Marike Jager’. En dat klopt. Na avonden als deze doet het me goed dat ik zo ontzettend gelukkig kan worden van het luisteren naar muziek. De concertzaal in Tilburg zat niet vol, dus na 1 nummer verruilden we onze plek aan de zijkant voor een plek in het midden.
Op het podium hadden Marike en Henk-Jan zich samen met dirigent Arjan Tien en zijn Magogo Orkest vervoegd om er samen een geweldige avond van te maken. Niet alleen voor het publiek, maar ook voor de artiesten zelf.
Bij sommige nummers was het wennen aan de toevoeging van het orkest, bij sommige nummers klopt het meteen. Uitschieters waren voor mij Focus en The leaves die klonken alsof ze nooit zonder strijkers gespeeld zijn.
De setlist dan:
Bittersweet (M)
She only knows (M)
2x Magogo
Hide & seek
Fling flack toodah
Celia Trigger (M)
Crisantemi (Puccini) door het Magogo Orkest
Focus (M)
(pauze)
Like you (M)
1x Magogo
Winner
The leaves (M)
Mag
Peculiar
Two Waltzes (Dvorak ) door het Magogo Orkest
The beauty around
Radio (M)
Lover (M)
Space
Bucket full of ice (M)
---
She only knows
Ik geef eerlijk toe: hoe mooi ik het ook vond, ik weet te weinig van de klassieke stukken die het orkest speelde om daar iets zinnigs over te kunnen zeggen. Two Waltzes komt me ontzettend bekend voor, maar ik kan het niet plaatsen. Daarnaast speelden ze in elk geval nog een stuk van Grieg en Hymn van Charles Ives. En ik twijfel over de plaats van ‘Lover’ in de setlist. Maar hij is gespeeld.
En zo stonden ze samen op het podium te doen wat ze het liefste doen: muziek maken. Zo’n 2 uur lang. En Marike genoot. Net als de zaal trouwens, die ontzettende stilte (leve het theater) afwisselde met hard applaus. Verdiend hard applaus.